Miniportret

Ik stap de bus in richting station Zwolle. Vandaag is een kantoordag en mijn werkdag start dus in het openbaar vervoer. Mijn trein vertrekt om 7:19 uur en in de tijd die ik heb tot aan Utrecht Centraal lees en beantwoord ik mijn e-mails, teams-chats en check ik mijn agenda. 

Ik kom op kantoor aan, bij de koffieautomaat staan al wat collega’s te praten. Ik klets kort bij terwijl de koffie druppelt en zoek vervolgens een werkplek om mijn spullen te installeren. 

Dinsdag is een vaste kantoordag voor ons team. Van 11:00 tot 12:00 hebben we met het hele team een weekstart. Hierin bespreken we nieuw binnengekomen opdrachten, delen we zaken die voor het hele team relevant zijn, houden we elkaar scherp op waarom we doen wat we doen, delen we geleerde lessen en vieren we successen met elkaar. 

We hebben met het team een afspraak om elke kantoordag met elkaar te lunchen. Geen afspraken die eroverheen gepland worden, geen werk-gesprekken, maar: een grote tafel, eten, lachen en verbinden met elkaar van mens tot mens. Een heel fijn moment!

In de middag staan een review en demo gepland voor ons team. Hierin delen we met elkaar welke producten opgeleverd zijn, halen we input op om bepaalde producten verder te kunnen ontwikkelen en delen we waar nodig feedback met elkaar. In ons werk zijn we veelal individualistisch of in duo’s bezig met verandertrajecten maar op dit soort momenten brengen we het samen en maken we het van ons allemaal. We sluiten af met een evaluatie.

Rond de klok van 15:00 uur ga ik richting de bushalte om mijn reis terug naar Zwolle te starten. Een van mijn collega’s heeft gevraagd of ik een document wat zij heeft opgeleverd wil tegenlezen en van feedback wil voorzien; gelukkig is het niet te druk in de trein waardoor ik dit al reizend kan doen. 

Rond de klok van 17:00 uur kom ik thuis. Ik check zodra ik de bus uitloop gauw mijn werktelefoon of er iets is wat acute aandacht nodig heeft, maar er zijn geen meldingen. Ik loop richting de voordeur en daar staat mijn zoon van 4 al op mij te wachten. Blij dat mama thuis is en trots op zijn tweelingzusjes van bijna 8 maanden oud die weer iets nieuws hebben ontdekt. Ik zet mijn werktas neer, verdwijn in de knuffels en kusjes van mijn kinderen en realiseer mij hoe dankbaar ik ben dat ik een werkgever heb die flexibiliteit in je werkdag niet alleen mogelijk maakt maar zelfs stimuleert. Nu eerst genieten van mijn gezin en morgenochtend vanuit huis weer starten aan een nieuwe werkdag.